Öğretemedim...

Hasreti ekledin kara gözlerime
Yutkundum kaldım sana diyecek sözlerime
Serin bir su serpmedin közlerime
Sevmemeyi bana, sevmeyi sana öğretemedim

Yalan olan sensin her şey boş deme
Helal mi haram mı sormadan yeme
Aynı yolu döne döne yürüme yine
Sevmemeyi bana sevmeyi sana öğretemedim

Bile bile yürüdüğün yollar çıkmaz
İnatla,gururla bu hayat geçmez
Ölüm gelir yakana yapışır genç koca seçmez
Sevmemeyi bana , sevmeyi sana öğretemedim

Aşk bir kapı aralığı değil çalmadan giremezsin
Kor ateşlerde yanmadan küllerden murad alamazsın
Ömür biter gider,neden aşka hoyratsın sebep soramazsın
Sevmemeyi bana, sevmeyi sana öğretemedim

İlmek ilmek işledim kalbime aşkın nakışını
Unutmadım uzaktan uzaktan bana bakışını
Yüreğime dövme yaptım şiirden nakışını
Sevmemeyi bana,sevmeyi sana öğretemedim

Yağlı  bir urgan geçirdin boynuma
Kaneviçeli yastıklar aldım koynuma
Kara urbalar giydim baştan başa eynime
Sevmemeyi bana, sevmeyi sana öğretemedim

Yetimdi öksüzdü örgülü saçlarım
Alın terimle çizili kara kaşlarım
Uçarken vuruldu gökyüzü kuşlarım
Sevmemeyi bana, sevmeyi sana öğretemedim

Bilsem ki geleceksin günün birinde
Nefesinle can bulur ölümde dirimde
Derin bir yara bıraktın ılız ılız kanıyor derinde
Sevmemeyi bana ,sevmeyi sana öğretemedim