ZORLU ZAMANLAR

Zaman, bazen insanın en sert ve acımasız öğretmeni görünür. Özellikle daraldığın, sıkıştığın, nefes almakta zorlandığın anlarda bu his daha da baskın olur. Dakikalar ağırlaşır, saatler sanki hiç geçmeyecekmiş gibi uzar. Bu anlarda insan kendini içinde bulunduğu durumun sonsuz olduğuna inandıracak kadar yorulur. Ancak tam da burada, en büyük yanılgı başlamış olur.

Geçmeyecek gibi görünen hiçbir şey yoktur. Sabır, çoğu zaman yanlış yorumlanır; yalnızca beklemek olarak düşünülür. Oysa sabır, beklemekten fazlasını ifade eder: Beklerken parçalanmamaktır. İçinde kopan fırtınalara rağmen dimdik durabilmektir. Kör bir umutla her şeyin düzeleceğine inanmak değil; karanlığın hüküm sürdüğü anlarda dahi ışığın var olabileceğini unutmamaktır, çünkü karanlık, ne kadar yoğun olursa olsun, ışığın yokluğu değil; henüz ışığa ulaşamama hâlidir.

Zorlu zamanlar, insan ruhunu adeta örseleyen sessiz sınavlardır. Dışarıdan bakıldığında kimse o yükü tam anlamıyla göremez. Ancak bu dönemlerde insan en çok kendini tanır. Neye dayanabildiğini, hangi koşullar altında kırıldığını ve neyin onu tekrar ayağa kaldırdığını öğrenir.

Her kırılma, aynı zamanda yeniden şekillenme sürecini başlatır. Her çatlak, ışığın içeri sızabilmesi için bir fırsat yaratır. Unutmamak gereken bir gerçek vardır: Hayat bir düz çizgi değildir. Ne sürekli bir yükseliş yaşanır ne de aralıksız bir düşüş. Yaklaşıp uzaklaşan dalgalar misali, her şey gelip geçer. Bugün içinde bulunduğun durum ne kadar zorlayıcı olursa olsun, bu yalnızca bir geçiş sürecidir. İşte tam bu noktada sabır devreye girer; çünkü insan çoğu zaman sonuçtan değil, sürecin yorgunluğundan yorulur.

Sabır, vazgeçmek anlamına gelmez. Aynı zamanda kendine yüklenmeyi bırakmayı ve her şeyi çözmek zorunda olmadığını kabul etmeyi içerir. Bazı günlerde sadece günü tamamlamak bile başlı başına bir zaferdir. Ayakta kalabilmek ise, içinde barındırdığın gücün açık bir kanıtıdır.

İşte unutulmaması gereken en önemli nokta şudur; hiçbir gece sonsuza kadar sürmez. En uzun geceler bile sonunda sabahla kucaklașır. Belki farkında değilsin ama zaman sürekli senin lehine çalışmaya devam eder. Yaraların iyileşir, düşüncelerin dinginleşir ve kalbin yeniden özgürce nefes almayı öğrenir.

Bugün zorlayıcı olabilir, hatta yarın da kolay olmayabilir. Ancak bir gün geriye dönüp baktığında "İyi ki dayanmışım" diyeceğin bir noktaya ulaşacaksın. İşte sabır, sana o günün geleceğini hatırlatan sessiz bir elçidir.