PERSONA KİŞİLİKLER

Yaşadığımız çağın en büyük hastalığı persona kişilikler. Kimse kendi gibi ya da kendi olmayı kabul etmiyor. Yerli yersiz takındığı o persona kimlik altı boş bir çuvala benziyor. Tamam elbette her yerde evdeki gibi değiliz, mesela işyerinde, bankada, okulda ama bunu çok abartıyoruz. Hal böyle olunca görünürde ki kimlikle, gerçek kimlik arasına kocaman bir uçurum oluyor.

Bir bakıyorsunuz ,sevimli, güler yüzlü, kibar, bayram şekeri gibi. Fakat gelin görün ki  gerçek kimliği bildiğiniz yılan. Dışarıya çıktığında takıyor yüzüne persona kimliğini insanları yanıltıyor. Bir anlamda o sosyal maskeyi evden çıkarken bir takıyor yüzüne, bir daha hiç çıkarmıyor. O kadar kibar konuşuyor, o kadar kibar davranıyor ki, sanırsınız dünyanın en zarif hanımı ya da beyi.

Peki bu persona kimlikler kimlerdir. Persona, Carl Jung’ a göre aslında bu sosyal maske  içinde bulunduğu topluma uyum sağlamak ve kabul görmek için takınılan sosyal maske. İnsanlar bunu yanlış anlayıp abartınca olanlar oluyor. İyi de dış ifade de taktın maskeni, ya için ne olacak, o yılan gibi olan için. Üstelik de o kadar çok ki bu insanların maskeleri, Bukalemun gibi yere ve duruma göre takıyor maskesini.

Bastırılmış duyguların maskeye alınışı. Maskesini takınca kim olduğu anlaşılmıyor sanıyorlar. Oysa yılan neyse, yalan da o dur, insanlara kendini olmadığı gibi göstermek yalandan başka bir şey değil. Bu tür Arketip insanlar ne maske takarak ne de gerçek kimliğini saklayarak başarılı olamaz, olamaz zira ille de açık verirler. Uzun vadede gerçek kimliğini saklayamazlar.

Kendi olmayı göze almayı başaramayan insanlar kendini persona ile kodlar, kurallara uyar. Elbette her yerde aynı biz değiliz, özellikle evimize daha rahat davranırız. Çevresel bir baskıyla oluşan persona ilişkiler kusacak kadar abartılıyor. Görüntü var, ses var, icraat yok, yok zira, o iyi insan profili içinde zaten yok. Özellikle Narsist kimlikler persona kişiliği daha güzel oynar.

Duygularını yönetebilen, sosyal ortamda  persona kimliğini taşıyabilen ve abartmayan. Bir zaman sonra gerçek kimliği ortaya çıktığında etrafındaki insanlar şoka giriyorlar. Aslında yüzüne takındığı o kimlik, bir zaman sonra ona yapışıp kalıyor. Kendini çok abarttığı için kendinin mükemmel olduğunu sanıyor. Personayı bir aparat gibi kullanmak ayrı, bir de personayı bir ömür boyu üstüne yapıştıranlar var.

İşyerlerinde, boşanmalarda, aile ilişkilerinde, okulda, sınıfta persona kimlikler daha çok sıkıntılar yaşar. Bizim yapacağımız bu persona kimlikleri, ve gerçek kimliklerini ayırt edebilmeyi bilmektir. Aksi halde kimi seveceğinizi, kime saygı duyacağınızı karıştırırsınız. Duygularında dengeyi zor sağlayan insanlar, bu iniş çıkışlarını persona ile kolayca saklar. Bireysel bir kimliği olmayan, geçmişinden utanan, aşağılık kompleksi olan insanlar bu maskeyi daha çok takar.

Sonuç olarak uyum sağlamak adına persona kimliğinizi abartmayınız. Bu bir anlam da ilk önce kendini sonra başkalarını kandırmaktır. Persona böyle bir şey değildir. Topluma uyum sağlamak adına gerçek kimliğinizi biraz öteleyip, bulunduğunuz ortama uyum sağlamak için tanımadığımız insanlara karşı kullanılır.


İnsanlarla iyi  ilişkilerin olsun diye sahteleşmeyiniz. Toplumun kendi koyduğu kurallar ve sizin gerçek kimliğiniz çatıştığı zaman yapacağınız ilk iş maske takmak olmasın. Bu sizi sadece sahte kimliklere dönüştürür. Rolünüzle, kimliğinizi karıştırmayınız. Bayram şekeri gibi görünüp, içinizdeki turşu kimliğinizle ile baş başa kalırsınız…