SÖYLE EY GÖNÜL 

En ulu denizler dolduramazdı 
Yârinden çiy düşse taşardı gönül 
Bin hazan o gülü solduramazdı 
Her bahar ardından koşardı gönül 

Bir tek o gül açtı koca bağında 
Bin çiçek taşırdı al dudağında 
Hani bir kız vardı gençlik çağında 
Gülüşüyle sende yaşardı gönül 

Herkes gibiydi o da inanki 
Bir peri kızı mı, melek mi sanki?
Sorardı insanlar tılsımı ne ki?
Görenler sevgine şaşardı gönül 

Onda tüm güzellik, onda ihtişam 
Güneş o her sabah, ay o her akşam 
Yine onu andık diye mi bu gam
Gözün niye birden yaşardı gönül 

Sen hiç kimseye bu odu yakmadın 
Hiçbir gönle böyle coşup akmadın 
Nice güzel geldi geçti bakmadın 
Bu kız bunu nasıl başardı gönül