BİR ZAMANLAR EBUSUUD SOKAĞINDA 

Ebussud sokağında biz
Komşularla beraber yaşardık 
Cenazeyi beraber kaldırır,
Düğünü beraber yapardık 
Bayramlar senede iki kere 
Güler güzlü bir genç kız gibi gelir 
Biz de güler yüzle karşılardık 

Ebusuud sokağında biz 
Uzun kışların içinden geçer 
Kardan adamların burnuna 
Havuçlar takardık 
Ve sobamızda kömür yakardık 
Kavurga kavrulur 
Kestane közlenirdi 
Toplanırdık her akşam 
Birimizin evinde 
Askere gidenler özlenirdi 

Ebusuud sokağında biz 
Yamalı asfalta çul serer 
Üstüne muhabbet kurardık 
Kimin ne derdi var 
Kim nereye gitmiş 
Birbirimize sorardık 
Güzel insanlardık yani 
Ekmeğimizi bölüşürdük 
Beraber ağlar 
Beraber gülüşürdük 

Ebusuud sokağında biz
O günün bütün sokaklarında,
Nasıl yaşanırsa öyle yaşardık 
Pazartesi günleri kurulurdu 
Araplar pazarı biraz öteye 
Okulumuz Cengiz Topel 
Şehit Sadık'tı bazen de 
Günlük omrümüzü 
O güzel mahallede güderdik 
Kur'an Kursuna Babalığa, 
Namaz için Ak Cami'ye giderdik 

Ebusuud sokağında biz 
Uzun bir masalın içinden çıkıp 
Dağıldık şehrin dört bir yanına 
Yıktık toprak damlı kerpiç evleri 
Beton apartmanlar diktik 
O zamanlar çıkmaz sokaktı 
Şimdi çıkıyor artık 
Sekiler, köşe taşları yok oldu 
Birbirini tanımayan insanlar 
Balkonlardan bakıyor artık