ÇANAKKALE KAHRAMANLARINDAN NİĞDE'Lİ ÇOLAK ALİ

Çanakkale…
Bir milletin kaderinin, adı kayda geçmeyen kahramanların omuzlarında taşındığı yer.
Niğdeli Çolak Ali; cephede ismi anılmayan, fakat savaşın bütün yükünü sırtında, mermiyi koltuğunda taşıyanlardan biridir. Çanakkale’de toprağa düşenlerin değil; toprağı ayakta tutanların hikâyesidir onunki. Sessiz cesaretin, yarım kalan bedenlerin ama tamamlanan bir vatanın adıdır.
Cephede atılan her adım, alınan her nefes; tarihin tozlu sayfalarında kalmış bir gerçeği gün yüzüne çıkarır. Zafer, yalnızca bilinen isimlerle kazanılmadı. Bu topraklar, adını kimsenin sormadığı ama gerektiğinde canını ortaya koyan gizli kahramanlarla ayakta kaldı.
Niğdeli Ali de onlardan biridir. Kopan parmağına değil, ardında durduğu vatana yanan bir Anadolu evlâdı… Ayağındaki mermilere değil, milletin yüküne talip olan bir yürek. Onun için cephe, yalnızca bir savaş alanı değil; imanla yoğrulmuş bir duruştu.
Çanakkale’nin kızıl ufkunda patlayan her top, onun yüreğinde bir yemine dönüşüyordu:
“Bu toprak düşmez, bu bayrak inmez!”
Siperlerde geçen her gece, sabaha karşı edilen her dua; bir milletin ayakta kalma iradesini besledi. Çolak Ali, ne şöhretin peşindeydi ne de adının anılmasının… O, vatan sağ olsun demenin ne anlama geldiğini bilenlerdendi. Bir uzvunu toprağa bıraktı ama bir milletin geleceğini ayakta tuttu.
Bugün Çanakkale’ye bakarken yalnızca şehitlikleri değil, bu sessiz kahramanları da hatırlamak gerekir. Çünkü unutulan her kahramanla birlikte hafızamız eksilir, ruhumuz zayıflar. Hatırladıkça güçleniriz; unuttukça köksüzleşiriz.
Niğdeli Çolak Ali, yalnız bir asker değildir. Bir vicdanın, bir neslin, bir ahlâkın timsalidir. Bu vatanın hangi bedellerle ayakta kaldığını hatırlatan canlı bir vicdandır.
Unutulmasın…
Unutuldukça eksiliriz.
Allah bu milleti Niğdeli Ali gibi yüreklerden mahrum bırakmasın.
Allah bu millete bir daha Çanakkale yaşatmasın.
Âmin.