Bazen kırmızıdır hayat
Bir fotoğrafın üstüne düşen
Bir gelincik, bir lale, bir gül gibi
Nokta yerine konmuş
Talihsiz bir virgül gibi
Siyah beyaz bir şehirde
Ufku gibi durur kaldırımda
Utancından kızaran bir bahtın
Sultan'ıdır o mazide kalmış
Hayal meyal bir tahtın
Bir kuş konsaydı keşke
Baktığı pencerenin taşına
Bir gonca açsaydı dallarında
Bir beşik sallasaydı saatin sarkacı
Bir bebek uyusaydı kollarında
Bütün renklerden sıyrılıp
Gelmiş alın cerbezeli çarşısına
Artık zaman kırmızıdır, rüzgar kırmızı
Kar kırmızı yağar şehrin üstüne
Yağmurlarla gelen bahar kırmızı
Ağır olur bazen sevmenin bedeli
Ödetir dünya aşkın anlık sevincini
Aklını başından alır insanın
Takılır kalırsın böyle tek renge
Dönmez olur dilin, lisanın
Dudağı al, yanağı al
Konya sokaklarında gezer dolaşır
Sevgi dolu yüreği sızılı bir kadın
Sultan Özcan diye biri yoktur
Onun adı artık kırmızılı kadın
FOTOĞRAF: İsmail Değirmenci
