VATAN SEVGİSİ İMANDANDIR

İnsan doğduğu toprağa benzermiş. Suyunu içtiği, havasını soluduğu, ekmeğini yediği yer, onun mayasına karışırmış. İşte bu yüzden vatan sevgisi kuru bir söz değil, yüreğin en derin yerinde atan bir duygudur. Atalarımızın “Vatan sevgisi imandandır.” sözü de boşuna söylenmemiştir. Çünkü iman, sadece dil ile söylenen bir inanç değil; yaşanan, hissedilen ve uğruna fedakârlık yapılan bir hakikattir.

Vatan nedir? Sadece sınırlarla çizilmiş bir toprak parçası mı? Elbette hayır. Vatan; annemizin duası, babamızın alın teri, şehitlerimizin kanıyla sulanmış mukaddes bir emanettir. Bu topraklarda atılan her adımda bir hatıra, her karışında bir fedakârlık vardır. Ezan sesinin özgürce yankılandığı, bayrağın gururla dalgalandığı yerin adıdır vatan.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Mekke’den hicret etmek zorunda kaldığında arkasına dönüp şöyle buyurmuştu: “Ey Mekke! Seni ne çok seviyorum. Kavmim beni çıkarmasaydı senden ayrılmazdım.” Bu söz bize gösteriyor ki insanın doğup büyüdüğü yere duyduğu sevgi fıtridir, yaratılıştandır. İşte bu sevgi, imanın bir tezahürüdür. Çünkü iman, nimetin kıymetini bilmeyi de gerektirir. Vatan da Rabbimizin bize verdiği en büyük nimetlerden biridir.

Bugün sokakta huzur içinde yürüyebiliyorsak, camilerimizde özgürce namaz kılabiliyorsak, bayram sabahı sevdiklerimizle kucaklaşabiliyorsak, bunu bu toprakları koruyanlara borçluyuz. Kimi sınırda nöbet tutar, kimi duasıyla destek olur, kimi alın teriyle ülkesine katkı sağlar. Herkesin vatanına karşı bir sorumluluğu vardır. Çünkü vatan sevgisi sadece sözle değil, emekle ve gayretle gösterilir.
Vatanı sevmek; onu yüceltmek, birlik ve beraberliği korumak demektir. Fitneye kapılmamak, kardeşliğe zarar vermemek demektir. Aynı bayrağın altında yaşayan insanların birbirine sırt çevirmemesi demektir. Unutmayalım ki düşman en çok bizim ayrılığımızdan beslenir. Birlik olduğumuzda ise hiçbir güç bizi yıkamaz.

İmanlı bir yürek, hem Rabbini sever hem de O’nun kendisine emanet ettiği değerleri korur. Vatan da bu emanetlerin başında gelir. Bu topraklarda ezan susmasın diye can veren şehitlerimizi düşündüğümüzde, vatan sevgisinin ne kadar büyük bir fedakârlık olduğunu daha iyi anlarız. Onlar, imanları uğruna vatanlarını; vatanları uğruna canlarını feda ettiler.

Elbette vatan sevgisi hamasetle, kuru sloganlarla olmaz. Vatan sevgisi; dürüst olmakla, kul hakkı yememekle, işini hakkıyla yapmakla başlar. Öğretmen sınıfında görevini layıkıyla yapıyorsa, esnaf terazide hile yapmıyorsa, gençler ahlakını koruyorsa işte bu da vatan sevgisidir. Çünkü güçlü bir vatan, güçlü ve ahlaklı bireylerle ayakta durur.

Bugün bize düşen görev; geçmişin fedakârlığını unutmadan geleceğe umutla bakmaktır. Çocuklarımıza bayrağın ne anlama geldiğini, bu toprağın nasıl emanet edildiğini anlatmaktır. Vatan sevgisini sadece bir cümle olarak değil, bir yaşam biçimi olarak öğretmektir.
Unutmayalım ki: Vatan sevgisi imandandır; çünkü iman, kıymet bilmektir. İman, emanete sahip çıkmaktır. İman, gerektiğinde fedakârlık yapabilmektir. Rabbim bu güzel vatanı her türlü fitneden, afetten, kargaşadan muhafaza eylesin. Bayrağımızı ilelebet dalgalı, ezanımızı susmaz eylesin. Kalplerimize birlik, dirlik ve dirayet versin.
Âmin.